اطلاعاتی درباره رزین ها:

رزین ترکیبی طبیعی یا مصنوعی می باشد، که بسیار چسبناک است و تحت شرایطی سخت می گردد و اغلب در الکل حل می شود، ولی در آب حل نمی شود. این ترکیب به روش های مختلفی طبقه بندی می شود که بستگی به ترکیب شیمیایی و موارد استفاده آن دارد. این ماده کاربرد های زیادی در هنر، تولید پلیمر و غیره دارا می باشد، رزین طبیعی از گیاهان حاصل می شود و بهترین نمونه آن شیره درخت کاج است که دارای بوی تندی است. همانطور که می دانید این ماده بسیار چسبنده می باشد اما در اثر گذشت زمان سخت می گردد. 

تعداد بسیار زیادی از گیاهان دیگر نیز رزین می سازند، و این مواد هزاران سال است که مورد مصرف بشر قرار گرفته است. برخی گیاهان ماده ای مشابه به نام صمغ تراوش می کنند که با آب واکنش نمی دهد و نرمتر و انعطاف پذیرتر می گردد، رنگ رزین گیاهی از شفاف تا قهوه ای تیره موجود است، و میزان سختی و کدورت آن محتلف می باشد، برخی از آنها به شدت فرار هستند چون حاوی ترکیبات ناپایدار می باشند، خطا در تشخیص درختان رزین دار نیز گاهی می تواند منجر به حوادث ناگوار گردد چون بعضی از آنها حاوی هپتان هستند، که هیدروکربنی قابل اشتعال و انفجار می باشد.

ماده معروف و زینتی کهربا نیز در اثر سفت شدن رزین گیاهی تولید می کنند، و معمولا به رنگ طلایی تیره پیدا می شوند، که رنگ متعارف رزین‌های گیاهی می باشد و کهربا در رنگهای نادر دیگری مانند آبی نیز یافت می شود.

رزین های طبیعی و مصنوعی:

سال های زیادی می باشد، که بشر از رزین‌های طبیعی استفاده می کند، رزین کاج جهت درزگیری قایق ها، مومیایی کردن اجساد، ظروف غذا و استفاده های دیگر مصرف می شود، و نیز در ساخت لاک، جلا، جوهر، عطر، جواهر و بسیاری از اشیاء دیگر کاربرد دارد. با پیشرفت تکنولوژی، و علم بشر به این نتیجه رسید که این ماده می تواند به پلیمر تبدیل گردد و کمی بعد از آن رزین‌های مصنوعی بدست آمد، انواع رزین‌های مصنوعی پایدارتر، قابل پیش بینی تر و یکنواخت تر از رزین‌های طبیعی می باشند، چون تحت شرایط کنترل شده بدست می آیند، و امکان تولیدات ناخالص در آن نیست، آنها از طریق ترکیب کردن مواد شیمیایی در آزمایشگاه حاصل می شوند، و نهایت واکنش تشکیل ترکیبات چسبناک می باشد، این ماده می تواند درساخت پلاستیک، رنگ و بسیاری از مواد مشابه بجای رزین طبیعی استفاده گردد.

انواع رزین های مصنوعی عبارتند از:

رزین‌ پلی‌استر

رزین اپوکسی

رزین‌ وینیل‌استر

رزین فنولیک

سایر رزین‌ها

رزین‌ پلی‌استر:

رزین‌ های پلی استر غیر اشباع به شکل وسیعی در سراسر دنیا کاربرد دارند. زنجیر اصلی پلیمری این رزین دارای اتصالات استری است که از واکنش تراکمی یک ترکیب الکلی چند عاملی و یک اسید چند عاملی مانند گلیکول و اسید فوماریک ساخته می شوند.

رزین اپوکسی:

رزین‌های اپوکسی به عنوان رزین‌ های اپوکسید نیز معروف هستند. خصوصیات شناسه این رزین ‌ها دارا بودن بیش از یک گروه epoxy در ساختار مولکولی آن می باشد، این گروه ممکن است در بدنه زنجیر باشد ولی اغلب در انتها قرار دارد.

رزین‌ وینیل‌ استر:

وینیل استر ها محصول واکنش رزین های اپوکسی با اسیدهای غیر اشباع اتیلنی هستند، به غیر از حالات ویژه، اغلب رزین ‌های وینیل استر دارای انتهای غیر اشباع هستند.

رزین فنولیک:

رزین‌های فنولیک از واکنش تراکمی فنل ها و فرم آلدهید بدست می آید، مکانیزم واکنش بین فنل و فرم آلدهید هنوز بطور کامل قابل بررسی نیست، با این وجود این معلوم می باشد، که واکنش شروع به وسیله فعال شدن حلقه بنزنی با گروه  های هیدروکسیل مانند متیلول انجام می گیرد.

شما همچنین ممکن است به این دسته ها علاقه داشته باشید: