بیشتر در مورد حلالها بدانید:

به ماده‌ای که بخش اعظم یک محلول را تشکیل می‌دهد حلال می نامند، هر محلول به طور کلی به دو بخش حلال و حل شونده تقسیم می شود.

بخشی که حل شونده را در خود حل می‌کند و اغلب درصد بیش‌تری از محلول را در بر می گیرد، حلال می گویند، به عنوان مثال، در محلول آب نمک، آب حلال و نمک خوراکی حل شونده‌ می باشد. معمولا محلول‌ های موجود در طبیعت از یک حلال و چند ماده حل شونده تشکیل شده اند به عنوان نمونه آب دریا از این نوع محلول ها می باشد.

آب فراوان ‌ترین و پرکاربردترین حلال شناخته شده می باشد، محلول‌هایی که حلال آن‌ها آب می باشد، محلول آبی گفته می‌شوند. آب و محلول‌ های آبی نقش مهمی در زندگی روزانه انسان ها دارند، معمولا فرایندهای زیست شیمیایی از قبیل هضم، جذب و سوخت وساز مواد غذایی در محلول آبی صورت می گیرد، در صنایع شیمیایی تعداد زیادی از واکنش‌ ها در محیط آبی انجام می گیرد، گرچه آب مهم ‌ترین حلال می باشد ولی حلال ‌های مهم دیگری نیز هستند مانند، هگزان، اتانول و استون سه نمونه مهم از حلال ‌های آلی می باشند، محلول حاصل از حلال‌ های آلی محلول غیر آبی می نامند.

حلال‌ها در چهار گروه  زیر تقسیم بندی می شوند که عبارتند از:

1- آب

2- حلّال‌های هیدروکربنی

3- اسیدها

4- قلیاها (بازها)

حلال يک ماده ای می باشد که اغلب در دماي اتاق به شکل مايع موجود است و اجسام ديگر را در خود حل مي کند و يک مخلوط همسان را ایجاد می کند. حلاها را براساس نوع مايع به دو دسته طبقه بندی می گردد:

1-حلالهاي با پايه آب

2- حلالهاي آلي چون در صنعت براي حل کردن مواد در اکثر موارد از حلالهاي آلي به کار برده می شود. بنابراين واژه حلال در صنعت ( به خصوص رنگ سازی) بيشتر مفهوم حلالهاي شيميايي آلي را به خود اختصاص می دهد.

کاربرد حلال ها:

از حلالها بیشتر براي تميز کردن, رقيق کردن, چربي زدايي و استخراج مواد مصرف می شود به علاوه از حلالها بعنوان مواد واسطه در ساخت و سنتز مواد مختلف استفاده مي گردد.

و لذا افرادي که از حلال ها در كارهاي مختلف مصرف می کنند در معرض آلودگي با اين مواد هستند.

کاربرد حلال ها در صنعت رنگ سازی، باید دارای خصوصیاتی باشد که قابلیت حل کردن رزین را داشته باشد و ویسکوزیته رنگ را به مقدار بهینه جهت کاربری کم نماید. انتخاب درست حلال بر پارامتر های کیفی ویسکوزیته، خاصیت برس خوری، سرعت خشک شدن و چند ویژگی های پنهانی دیگر تاثیر گذار است مهمترین ویژگی های حلال های کاربردی در صنعت رنگ سازی عبارتند از:

قدرت حلالیت، سرعت تبخیر، نقطه جوش، طیف تقطیر، نقطه اشتعال، دانسیته، سمیت، درصد آب، قدرت اسیدی و یا قلیایی.

حلالها بر اساس پایه ساخت آنها به گروه های زیر طبقه بندی می شوند که هر کدام دارای ویژگی های متفاوتی هستند که عبارتند از:

  • حلالهای الکلی ( متانول، اتانول، ایزوپروپیل الکل و…)
  • حلالهای کتونی ( استون، متیل اتیل کتون، متیل ایزو بوتیل کتون و… )
  • حلال های اتری ( دی اتیل اتر، دی ایزوپروپیل اتر و… )
  • حلالهای استری ( متیل استات، اتیل استات، نرمال بوتیل استات و…)
  • حلالهای ترپنی ( روغن کاج، دی پنتن و… از قدیمی ‌ترین گونه حلال‌ها هستند، که از درختان کاج و صنوبر بوجود می آیند در گذشته کاربرد فراوانی در ساخت رنگ‌ های ساختمانی، ورنی‌ها و رنگ‌های هنری داشته‌است.)
  • حلالهای هیدروکربنی آروماتیک ( بنزن، تولوئن و…)
  • حلالهای هیدروکربنی آلیفاتیک (وایت اسپریت، نفت و …)
  • حلالهای هیدروکربنی کلره (متیلن کلراید، تری کلرواتیلن و …)
شما همچنین ممکن است به این دسته ها علاقه داشته باشید: